ಪ್ರೇಮ ನದಿ ಸಾಗರ ಸೇರಿದಾಗ...

ಮನವಿದುವೆ ಪಕ್ಕಾ ನಾಲ್ಕುನೂರಿಪ್ಪತ್ತು...

ಕನಸು ಕಂಡತಿದೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ....
ಕರಗಿ ನೀರಾಗಿದೆ ಮನವು ನದಿಯಂತೆ...
ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ ಬೆಳಕಿಗೆ
ನಿನ್ನ ನಗುವ ಕೀಟಲೆಗೆ....

ಕುರುಡು ಬೆಳಕಿನಾ ಚಂದ್ರ ಬಿಂಬದಂತೆ..
ನೋಡುವ ನೋಟದಲೆಂತೋ ದಿಮ್ಮೆನ್ನುವ ಮತ್ತು...
ತುಂಬುವುದು ಎನ್ಮನದಲಿ ಸುಡು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲೂ ಹಾಯ್ ಎನಿಸುವ ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಗಮ್ಮತ್ತು...
ಏಕೋ ಎಡಗಣ್ಣು ಅದುರುತಿದೆ ಮತ್ತಿನ್ನೆನು ಕಾದಿದೆಯೊ ಈ ಹೃದಯಕೆ ಆಪತ್ತು...
ಕುಡಿನೋಟವಿದುವೆ ಪಕ್ಕಾ ನಾಲ್ಕುನೂರಿಪ್ಪತ್ತು...
ಮನದ ಆಸೆಯೀಗ ತಿರುಗುತಿದೆ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ, ನಾಯಿಯ ಬಾಲವಿದು ನಳಿಕೆಗೆ ಹಾಕಿದಷ್ಟೆ ಹೊತ್ತು..
ಹಳೆಯ ನೆನಪ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಅತ್ತು ಅತ್ತು ಕಳೆದಿದೆ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು..
ಇದುವೆ ನವ ಜೀವನದ ಹೊಸ ಹೊತ್ತಿಗೆಯ ಮೊದಲ ಪುಟದಿಂದ ಶುರುಮಾಡುವ ಹೊತ್ತು...

ಅಪ್ಪಿ-ತಪ್ಪಿ ಕೇಳದಿರಲೆನ್ನ ಮೂಳೆಯಿಲ್ಲದ ನಾಲಿಗೆಯು,
"ನಾನು ಆಗಸವು.. ನೀನು ಭುವಿಯು..
ಸುರಿಸುವಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆಯನು.. ಬಿತ್ತುವಾ ಜಗಕೆ ಹಸಿರನು..
ಇರುವೆಯಾ ಕೊನೆಯವರೆಗು ವಯಸಾಗುವವರೆಗೂ ನಮಗೆಪ್ಪತ್ತು"....

ಅಪ್ಪಿ-ತಪ್ಪಿ ಕೇಳದಿರಲೆನ್ನ ತುಂಟ ನಾಲಿಗೆಯು,
ಏಕೋ ಎಡಗಣ್ಣು ಅದುರುತಿದೆ ಮತ್ತಿನ್ನೆನು ಕಾದಿದೆಯೊ ಈ ಹೃದಯಕೆ ಆಪತ್ತು...
ಮತ್ತಿನ್ನೆನು ಕಾದಿದೆಯೊ ಈ ಹೃದಯಕೆ ಆಪತ್ತು...

---------- ರಘುರಾಮ್ ಜೋಶಿ -----------

ಹೃದಯ ಗೂಡಿನ ತುಂಟಾಟವು

ಕಣ್ಗಳಾ ಕಾಟವು ಹುಸಿನಗುವಲೆಂತೋ?...

ಮೊದಲ ಮಳೆಯು ಮರಳ ಮನದಿ,

ಘಮದ ಮತ್ತು ಮೈದುಂಬಲೆಂತೋ?...

ದುಂಬಿಯಂತೆ ದೊಂಬಿಯಿಕ್ಕಿದೆ,

ಕಂಗಳ ಹೂದೋಟದಿ ಮನವು...

ಹೊತ್ತೊಯ್ದಿದೆ ಕಂಗಳಿಂದ,

ಹೊಸದಾಗಿ ಅರಳಿದ ಹೂ ಮಕರಂದವ...

ಜೇನ ನುಡಿಗೆ ಗೂಡ ಎದೆಯಲಿ ಜುಮ್ ಜುಮ್ಮೆಂದಿದೆ ಆಸೆಯು...

ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶದಿ ಅತ್ತ ಹೂ ಹಾಡಿದೆ,

ಇತ್ತ ಸವಿಜೇನು ಕೂಡಿದೆ...

ಕೂಡಿಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಜೇನ ಸವಿಯಿತ್ತ ಭಾವವು,

ಕೊಯ್ದು ಠೆಕ್ಕಿಗಳ ಪೊಟ್ಟಣಕೆ ಸೇರದಿರಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ...

ಹೊತ್ತುರಿಯದಿರಲೀ ಎಮ್ಮ ಗೂಡು...

ಮಸಣವಾಗದಿರಲೆಮ್ಮ ಗೂಡು ಕಪಟ ಕಾಲಕೆ ಸಿಲುಕಿ...

ಕೂಡಿ ಕಟ್ಟಿದ ಭಾವವು ಸೋತು ಸಾಯ್ವ ಮುನ್ನ,

ಸವಿಯು ಸೋರ್ವ ಮುನ್ನ,

ಮೊನಚು ವಿಷವ ಕುಕ್ಕದಿರದು.. ಸೆಟೆದು ನಿಲ್ಲದಿರದು ನೋವಿತ್ತವರಿಗೆ..

ಭಾವ ಜೇನಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಸವಿಯ ಸಲ್ಲಾಪ ಮುಗಿಯದಿರಲೆಂದೂ.. ಮುಗಿಯದಿರಲೆಂದೂ..  

----------- ರಘುರಾಮ್ ಜೋಶಿ---------

ಅನರ್ಥ ಮಂಥನವು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಡಗೋಲಲಿ...

ದೂರದಿಂದದೋ ಬೀಸಿ ಬಂದಿದೆ ಕಡಲಿನಂಥಾ ಪವನವು..
ಭಾವ ಸಾಗರಕಿಳಿಸಿ ನಕ್ಕಿದೀ ಕಾಲವು ಪ್ರೀತಿ ಕಡಗೋಲು ಹಿಡಿದು..
ಮನದ ಭುವಿಯಲಿ ಭೋರ್ಗರೆವಾ ನಾದವೂ..
ಸಿಕ್ಕಿ ಸತ್ತಿಹೆ ಸುಖದ ಜೀವವು ಭಾವದಾ ತಳಹದಿಯಲ್ಲಿ...
ಅತ್ತ ನೆನಪೂ ಇತ್ತ ಕನಸೂ... ಅತ್ತ ನಗುವೂ ಇತ್ತ ನೋವೂ..
ಎಳೆದು ಆಡಲು ಮಗುವಿನಂತೆ ಕಾಲವು.. ಪೋಷಕರಂತೆ ದೈವವು..
ಮಿಂಚಿ ಗುಡುಗಿದೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದೀ ಕಾರ್ಮೊಡವು.. ರಕ್ಕಸನಂತೆ ಕಗ್ಗತ್ತಲಾಗಿದೀ ಆಗಸವು...
ಒಮ್ಮೆ ಅಶ್ವವು, ಒಮ್ಮೆ ತರುಣಿಯೂ.. ಒಮ್ಮೆ ವಿಷವೂ..
ಕೊನೆಗೂ ಉದ್ಭವಿಸುವುದೊಂದು ಘೋರ ವಿಷವು ಪ್ರೀತಿ ಕಡಗೋಲ ಕಡೆದು ಕಡೆದು.. ಅಮೃತದ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ...

ಹೌಹಾರಿದರೇನು ಬಂತು!!.. ತಾಂಡವ ಶಿವನಂತೆ ವಿಷವ ಕುಡಿದುಬಿಡು... ಕುಡಿದು ಸಹಿಸಿಬಿಡು.. ನಕ್ಕು ನಮ್ಮ ಜಗವ ಉಳಿಸಿಬಿಡು...

ಕೊನೆಗೂ ಬರುವುದೊಂದು ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆಯೊಂದು ಒಡೆದು ಹಂಚುವುದದು ನಗುತ ಬಾಳಲಿ ಮೊಸದಿ...

ಪ್ರೀತಿಯ ಕಡಗೋಲು  ಸೃಷ್ಟಿಸಿತೇನೆಂಬುದನ್ನೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರಾಗ ಅವಾಂತರವು... ಇದುವೆ ನಿರಂತರವು..
ಮೊದಲು ಕಡಗೋಲ ಹುದುಗಿಸಬೇಕು... ಬೇಡವೀ ವ್ಯರ್ಥ ಮಂಥನವು... ಇದುವೆ ಅನರ್ಥ ಮಂಥನವು ಪ್ರೀತಿಯಾ ಕಡಗೊಲಿದು...

------- ರಘುರಾಮ್ ಜೋಶಿ ---

ಪ್ರೀತಿಯ ಹೂ ಮಾಲೆ..

ಆಸೆಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯಾ ಹೂಗಳ ಪೊಣಿಸಿ ಮಾಲೆ ಮಾಡಿ ಮುಡಿದಿಹೆ...
ಹಗಲಲಿ ನಗುತಿರಲು ಎನ್ನೊಡನೆ ಇರುಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ಬಾಡಿದೆ...
ಹೂಗಳೇ ಬಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಆಸೆಗೆಲ್ಲಿಯ ಜೀವವು...
ನೆನಪಿಗೆಂದು ಬಾಡಿದ ಹೂ ಜೊತೆಗಿದ್ದೀತೇ?...
ತಿಪ್ಪೆಯ ಸೇರಿದೆ ಎನ್ನಾಸೆಯಾ ಪ್ರೀತಿಯೊಡನೆ ಮನವ ಹರಿದು...
ಹೊಸ ದಿನವು ಹೊಸ ಹೂಗಳು ಇದುವೆ ಜೀವನ ಚಕ್ರವು.

------ ರಘುರಾಮ್ ಜೋಶಿ---

ಆರದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯಾ ದೀಪ..

ದೀಪದ ಸುತ್ತ ಕೈ ಹಿಡಿಯುವೆ... ದೀಪವೆ ಸುಟ್ಟರೆ ನ್ಯಾಯವೇ...
ಇದು ಚಳಿಯು.. ಬೀಸಿ ಬರುವಾ ಗಾಳಿಯು.. 
ಉರಿಯಲೇ ಬೇಕು ಎನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ದೀಪವು.. ನಾ ಹಚ್ಚಿದಾ ದೀಪವು..
ಇತ್ತರೆ ಚಳಿಗೆ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಶಾಖ ಇಲ್ಲದಿರೆ ಕೈ ಸುಟ್ಟ ಗಾಯ..
ಕೈ ಸರಿದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಾ ದೀಪ ಆರಿ, ಎನ್ನ ಜಗವು ಕತ್ತಲಾದೀತೆಂಬ ಭಯವು ಸದಾ..
ಸುಟ್ಟರೂ ಅದು ಎನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ, ಪುಟ್ಟ ಬೆಳಕು ತಂದ ದೀಪವು.. ಆರಲು ಬಿಡುವೆನೇ ನಾ.. 
ಸುಟ್ಟರೂ ಆ ನೋವು ಎನಗಿರಲಿ.. ಬೆಳಕು ನಿರಂತರ ಉರಿಯಲಿ... 

--------- ರಘುರಾಮ್ ಜೋಶಿ---------- 

ನಿನ್ನ ನೆನಪಲಿ ಸದಾ....

ಚಂದಿರ ತಂದ ದಿಂಬಿದು, ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಸದಾ....
ದಾರಿಯ ನೆರಳು ನಿನ್ನಯ, ಮಾತು ಸದಾ....
ನಾ ನಿನ್ನವನು... ಅದುವೆ ನಿಜಾ...
ನೀ ಹೂವಾದರೆ ನಾ.. ಸಿಹಿಯು ಸದಾ....

ಕಣ್ಣ ಬಿಂಬದಿ ನೀನೇ ಕಾಣುವೆ ನನ್ನ ನಾ ನೊಡಿದರೂ....
ರೋಗವಾಗಲು ನಿನ್ನಯ ಪ್ರೀತಿಯು ಔಷಧಿಯೇ ನೀನಾದೆ...
ಆದೆ ನೀನು ರಾಗವೀಗ ನನ್ನ ಕವನಕೆ...
ನೌಕೆಯಲಿ ಹಾಯಿಯಾಗಿಹೆ ಗಾಳಿಯೇ ನೀನಾಗಿರಲು...
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ದಿಕ್ಕಿನೆಡೆಗೆ ಎನ್ನ ಈ ಜೀವನವು....

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕನ್ನಡಿ ನಾ..
ಎಷ್ಟು ನುಲಿದರೂ ಸಾಲದು ದೃಷ್ಠಿಯು..
ನೀನು ಹೇಗೋ, ನಾನೂ ಹಾಗೆಯೇ...

ನಿನ್ನಯ ಪ್ರೀತಿಯಾ ಅಳು ನಗುವಿನಾ ಮೌನ ಮಾತಾದಾಗ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ನಾನಾಗಿಹೆ...
ನೀನು ಹೇಗೋ, ನಾನೂ ಹಾಗೆಯೇ...

ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿಹೆ ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿ ಮಿಂಚಿನಾ ಆ ಸಂಚಾರವ...
ರವಿಯು ಮುಳುಗಿ ಹೊದರೂನು ನಿನ್ನ ಕಿರಣವು ಬೆಳಗಿದೆ ಎನ್ನೆದೆಯಲಿ...
ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಕಾಯಬೇಕೇ ತುಂಟ ನಲ್ಲೇ??..
ಮನದಿ ನಿನ್ನಯ ಶ್ರಾವಣ ಬರಲು....
ಮನದ ಬರಡಲಿ ಹಸಿರು ಮೂಡಲು...

-----------ರಘುರಾಮ್ ಜೋಶಿ---